PAVERTS-INTERVIEW 1994 met Dokter Ubachs
Wij hadden de afspraak met dr. Ubachs een paar dagen daarvoor gemaakt en vastgesteld op 11 januari, voor ons de ideale dag. Alleen moest het wat vroeg in de avond, van half zes tot half acht. Geen probleem, in 10 minuten kun je net voldoende warm eten en een toetje naar binnen werken.
Omdat het een heel eind lopen is, kwamen wij om 10 over half 6 bij de familie Ubachs aan de deur. Onze jassen werden netjes op de haak gehangen en wij gingen gemoedelijk aan tafel zitten en daar ging het heen:
-Wij kwamen bij het maken van het jubileumboek een paar hele mooie foto’s van u tegen, er zijn er vast nog meer.
O ja, wij hebben er al een stel opgedoken. De foto als bankovervaller komt in het boek te staan, maar hier zijn nog een aantal foto’s. Och, dat is het mooie van carnaval, als je bijvoorbeeld met de optocht zo’n pop buiten neer kunt zetten met een leuke spreuk. Zo’n spreuk komt goed tot zijn recht als het ook nog sluit op je eigen vak dan, Had je op het laatst ook zo’n kleine honderd man zitten na de vendelhulde. Nou, zo’n serenade en vendelhulde is altijd mooi, maar om honderd man van bier te voorzien is toch een beetje te gek.
(Foto's hieronder ai gegenereerd/ingekleurd)
Kort voor de optocht van het jaar erop heb ik het bestuur gebeld, dat wij met de optocht op vakantie zouden zijn. En zo zijn wij van de grote jury afgekomen. Weten jullie wie er tegenwoordig mee opgescheept zit?
-Wat vind je van de optocht?
Dat is altijd prachtig, alleen wordt er de laatste jaren een beetje te veel aandacht besteed aan het mooi maken van de wagens. Vroeger waren ze ook mooi genoeg, maar meer carnavalistisch, dat is een beetje jammer. Gelukkig is het ook meestal mooi weer, en wat ook zo mooi is, zijn die onherkenbare mensen in de optocht. Vaak word je omhelsd door iemand die je niet herkent, maar jullie kennen elkaar natuurlijk wel. Vooral Frans van Schriek is op dat gebied een prachtfiguur, Albertien trouwens ook.
-Hoe gaat de carnaval hier aan de straat?
Prima, er zijn in elke straat of wijk wel een aantal mensen die de kar trekken en dat is hier dus ook zo. Zelf doe ik er niet meer zo fanatiek aan mee als in eerdere jaren, maar dat wil niet zeggen dat ik niet geniet. Alleen nemen de jongeren het meer en meer over en dat hoort ook zo. De raddraaiers van de Oude Doetinchemseweg zijn onder meer Frans Welling en de familie Vollenbroek. Bij Vollenbroek in huis kan praktisch alles. Met straatversieren zie je de mensen van de andere kant van de straat ook weer en leer je elkaar weer een beetje beter kennen. Vroeger kende ik iedereen, maar sinds er geen mensen meer in de praktijk komen, wordt dat wel minder. Wij gaan wel altijd trouw naar de feestavonden van de straat.
-Beroepshalve heb je natuurlijk ook met de carnaval te maken gehad.
Natuurlijk. Daar zitten ook vervelende kanten aan. Vooral in de tijd dat ik de enige dokter was hier in het dorp, ook later met de weekenddiensten, maar ja, dat hoort erbij.
Als je ’s maandags met een duffe snuit moet beginnen omdat je de avond daarvoor ook mee hebt gedronken, komen juist de mensen binnen die ook gedronken hebben. Maar meestal hebben die wat kapot en moet je ze de vingers of de kop hechten.
De geinige dingen maak je mee als de prins zenuwachtig is. Zoals met Teun Taken, die werd prins en moest op de pronkzitting wat gaan zeggen tegen het Pavertsvolk. Maar Teun was veel te
(Mevrouw Ubachs vroeg: "Hebben jullie trek in een kopje erwtensoep?" Maar wij moesten helaas antwoorden dat wij thuis net warm gegeten hadden, maar hielden ons aanbevolen voor een volgende keer. Graag erwtensoep op afspraak. Het werd koffie en dat smaakte ook prima!)
-Wat is of was uw binding met carnaval?
Nog altijd vind ik carnaval prachtig, gewoon fijn om op een mooie manier met elkaar om te gaan. Ooit hebben wij een soort officiële binding gehad met de carnavalsvereniging, als thuishonk voor de jury. Maar dan alleen de jury voor de beoordeling van de straten en de huisspreuken. De club kwam toentertijd na de rondgang bij ons thuis de formulieren verder invullen, tellen enzovoort. Dan kregen de mensen van ons een kopje koffie, een pilsje of een borrel. Maar langzamerhand kwamen er steeds meer mensen in de "jury", op het laatst hadden wij zelf niet eens meer een stoel
om op te zitten! De hele kamer zat vol! Dat was in het jaar van Jan van Halteren,
de hele stoep hier stond vol met motoren. Allemaal mooi en aardig, maar wij
hebben hier geen kroeg. Met de kermis had je altijd het eigenste circus, dan,nerveus en wou daar pilletjes voor hebben. Nou die heb ik ’m maar gegeven, de kleur pilletjes weet ik niet meer, maar het waren neppillen. Hij heeft zich er goed mee gered. Ik mocht natuurlijk niet verklappen wie de prins zou worden, maar ik weet als geen ander wat beroepsgeheim is! Dat moet ik trouwens toch zeggen, de prins wordt hier in het dorp altijd goed geheim gehouden, dat is knap. Als er niks uitlekt, heb je een goede organisatie, lijkt mij.
-Ga je nog naar de pronkzittingen?
Nee, de laatste jaren gaan we niet meer.
-Dan heb je toch een aantal mooie dingen gemist!
Och, er zitten tegenwoordig zoveel jongeren in de zaal, ik voel me er ook niet meer zo thuis.
-Wat vind je dan van onze Pavertskrant?
De krant van jullie bevat mooi leesvoer, er staan altijd interessante dingen in. Vooral de puzzel vind ik altijd prachtig, lekker moeilijk. De laatste jaren heb ik er een beetje meer moeite mee omdat ik niet alles meer hoor, in ieder geval ben ik er altijd een beetje zoet mee.
-Even terug naar "vroeger", op foto’s is regelmatig het nog jonge echtpaar Ubachs te zien.
Ja, in die tijd waren wij fanatieke feestvierders. Vooral op de balavonden hadden wij altijd veel schik. Toen zat hij met een hele groep mensen van de straat bij Leo bij elkaar aan tafel. Toen moest hij zelf nog bier gaan halen aan de toog. Wij hebben daar altijd heel veel schik gehad, kijk maar naar de foto’s. Mijn vrouw heeft zelfs nog krantenknipsels met de uitslag van 1966 bewaard. Gek genoeg heb ik nooit zelf aan de optocht meegedaan. Ik ben niet zon loper.
Laatste vraag: Wie wordt volgens jou de nieuwe prins.
Geen idee, Het zal wel iemand van jullie leeftijd zijn en dat is net die groep kerels die het minste in mijn praktijk komen. Nee, ik zou het niet weten.
Oke bedankt voor je tijd , hier kunnen we wel wat mee en de erwtensoep houden we te goed.
Goed succes met de krant en tot ziens

Reacties
Een reactie posten