Paverts Interview 1995 met Toon Driessen (Dj Twan van Zee) Regio8 Prima Hollandia
DIT JAAR MET TOON DRIESSEN
Op de elfde van de elfde trekken wij, het vaste interviewduo, voor de zoveelste keer door Zeddam op weg naar een interviewkandidaat. Deze keer gelukkig niet ver, naar Toon Driessen aan de Schaapsweg. Maar goed ook, want het is glad. In de verte horen wij Aloys Thuus in zijn garage muziek maken. Toon heeft mooi hekwerk voor het huis. Na de gebruikelijke beleefdheden aan de voordeur gaan wij de huiskamer binnen en zien zijn vrouw Desiré druk aan het breien en met één oog naar de televisie kijken.
Voor Toon?
Nee, voor de kleine. Freek.
Hebben jullie de koffie ook al op?
Ja, makkelijk hè!
Toon, een paar dingen van jou zijn wel bekend. Jij bent een van de bekendste Optimaal FM-mensen en jouw programma Prima Hollandia van zondagochtend is razend populair. Overweldigend zelfs. Ben jij nu een Ezelskop, een Vossenjager of een Pavert?
Jongens, als trouwe bezoeker van de pronkzittingen hier in Zeddam voel ik me toch wel een echte Pavert. Bovendien ben ik getrouwd met Desiré Kumeling, dat is een ras-Pavert. Desiré is er eentje van Ben en Diny (Pavert van het Jaar) Kumeling.
Maar hoe zit dat dan precies?
Ho, ho, het is de bedoeling dat wij hier de vragen stellen. Leg ons maar even uit hoe dat zit met dat Lengelse, Azemse en Zeddamse bloed van jou.
Nou, eigenlijk ben ik van geboorte een Ezelskop, van huis uit een Vossenjager en tegenwoordig ben ik dan een echte Pavert.
Dat komt zo: ik ben geboren in Lengel, heel dicht bij het drielandenpunt van Lengel, Zeddam en Azem, dus een Ezelskop. Maar wij gingen in Azem naar school. Mijn ouders wilden ons de drukke Terborgseweg niet laten oversteken, dat vonden ze te gevaarlijk. En opa en oma woonden in Azem, daar konden wij mooi tussen de middag mee-eten. Maar nu ik in Zeddam woon en voor zover mogelijk actief meedoe, ben ik dus een Pavert. In eerste instantie trok ik hier in de optocht mee met mijn buurman Teun Taken, Theo en Albert van Bree en mijn schoonouders eromheen. Dat is een gezellig stelletje bij elkaar. Zodoende ben ik er tussen gerold. Tegenwoordig doe ik altijd met de straat mee. Wij hebben wel een dipje van een paar jaar gehad doordat er minder kinderen waren, maar het gaat nu weer in stijgende lijn. Daarvoor vierde ik altijd carnaval met mijn kameraden in Azewijn
Hoe vierde jij carnaval in Azewijn?
Daar deed ik altijd in de optocht mee, meestal als “eenzame ganger”, soms met een grote groep. Op de carnavalsavonden deden we meestal als groep mee. Hier heb je een paar foto’s waarop ik als Popie-Jopie en als herdershond sta.
(Foto's hieronder ai gegenereerd/ingekleurd)
(Wat kan zo’n snuitje in de loop van de tijd toch veranderen).
Voor de optocht had ik nooit veel tijd om iets te maken. Ik kreeg meestal een week van tevoren een idee en dan moest het snel in elkaar geknutseld worden. Ik weet nog dat er toentertijd een carnavalsplaatje was met de titel “Ze kunnen de pot op met z’n allen”. Van een oude fiets had ik het zadel afgehaald en daarvoor in de plaats een pispot gemonteerd. En daar reed ik in de optocht mee in het rond.
Zeg, wat willen jullie drinken, zo’n goedje met een witte schuimlaag?
Oké, maar neem er dan zelf ook één.
Nou, ik heb storingsdienst, ik neem maar een alcoholvrij.
Storingsdienst?
Tja, dat krijg je als je als elektricien bij de NUON werkt, of de PGEM, dan zal het wel wat duidelijker zijn. Storingsdienst gaat zo: elke zes weken heeft één van de monteurs storingsdienst, dat rouleert. Deze week ben ik de klos. Gelukkig is het zaakje in voor mij gunstige rayons ingedeeld, zodat het met het rijden nog wel meevalt. Als ik ’s zondags in de studio zit, neemt een collega de dienst over, dat kun je niet hebben dat je op moet draven als de pieper gaat.
Hoe ben jij bij de NUON (Vattenfal) terechtgekomen?
Eerst heb ik een jaar of acht bij Willy Kremer gewerkt, maar toen had ik het wel bekeken. Mark Lukkezen (zoon van Battus) had bij mij in de klas gezeten en tipte mij toen er een externe vacature bij de PGEM was. Daar heb ik op geschreven, een hele mooie brief met pasfoto. Ik wilde per se dat het opviel. Ik werd opgeroepen voor een sollicitatiegesprek en ik moest naar een keuring. Een week later was ik aangenomen. Ik weet niet waar het mee te maken heeft, maar ik ben toen in een paar weken tijd vijf kilo aangekomen.
Ik heb in de tijd bij de PGEM wel een paar cursussen gevolgd, VEV en Installatietechniek. Ooit had ik het plan gehad om voor mezelf te beginnen, maar daar heb ik toch van afgezien. Het bevalt nog steeds goed zo.
Dat was wel anders werken, of niet? Nou en of. Bij zo’n installatiebedrijf gaat het erom dat je het werk zo snel mogelijk afhebt, maakt niet uit hoe. Kosten, dat is het enige wat telt, de concurrentie is moordend. En bij de PGEM moest het werk minstens honderd procent goed moet zijn, maakt niet uit hoe lang je erover doet.
Ik zal even bier bijhalen, ik zie dat je ’m alweer leeg hebt.
Heb jij geen last van de muziek van Aloys Thuus?
Ben je toch gek. Ik vind zijn muziek wel mooi.
O ja, dat moet ik vertellen. Ik weet nog goed de eerste dag dat ik bij de PGEM werkte. Er moest een dikke grondkabel doorgeknipt worden. De ploegbaas van mij wees met zijn duim aan waar de kabel door moest. En ik met de grote tang: KNIP! Knip ik ’m toch de halve nagel erbij af. De ploegbaas boos. “Dat is de eerste en de laatste keer dat jij mij dat flikt!” Daarna ben ik toch maar beter op gaan passen bij zulke akkefietjes.
Wat voor werk deed jij bij Kremer?
Wij zaten daar veel in de woningbouw, meestal hadden we een grote serie huizen, om daar de complete installatie in te maken. Maar na het zoveelste huis heb je het wel gezien, dan is het interessante eraf. Wij hebben ook mooie klusjes gehad. Zo moesten wij een keer naar Koeweit. Willie belde ’s avonds op en de volgende dag ging ik in Düsseldorf al de lucht in. Hup, naar Koeweit.
Wij zouden daar de hele bekabeling maken voor een serie broedmachines van Pas Reform.
Komen wij daar aan in Koeweit, worden wij ontvangen door de projectleider. Die zegt: “Met een beetje pech sta je over een paar dagen weer thuis, er zijn twee containers verwisseld. Hier staat er één met kleren en in Mekka eentje met de onderdelen die wij moeten hebben.” Hij heeft ze niet zo gauw geruild kunnen krijgen en een paar dagen later was ik weer thuis.
Een tijdje later zijn wij teruggegaan en het werk toch afgemaakt. Net voor Kerstmis waren wij weer terug.
Dat is daar toch een heel ander land dan hier?
Zeker, daar moet je wel even aan wennen. Het baas daar van de rotondes: hier komen er steeds meer tegenwoordig, maar daar is elke kruising een rotonde. Dat was daar tien, twaalf jaar geleden al zo.
Wij reden daar met een grote Amerikaan en op die rotondes was de regel: “wie het eerst komt…”, dat was altijd scheuren, prachtig.
Wij waren met ons vieren en eentje trad daar zo’n beetje op als huisvader. Hij zorgde voor het eten en de was. Op een gegeven moment moest de was gedaan worden, maar hij kende de machine, een voorlader, niet. “Hoe weet ik nou wanneer dat programma afgelopen is. Ah, ik hoor ’m niet meer!” Trekte de deur los en liep al het water de keuken in, man man wat een troep.
Wat is dat dan voor een geluid hiernaast?
Dat is een plunjerpomp, ik pomp zelf water op.
Hadden we kunnen weten. Hoe lang woon jij nou hier?
Ongeveer 10 jaar geleden hebben wij dit huis gekocht van Geertje Zweeekhorst en anderhalf jaar later zijn wij hier gaan wonen. In die anderhalf jaar heb ik heel wat aan het huis veranderd: elektriciteit natuurlijk, maar ook water en verwarming. Het timmerwerk heeft een oom van mij gedaan en zoals gezegd, na anderhalf jaar was het huis klaar. Zo hebben wij veel zelf gedaan maar ook veel geld bespaard en dat geeft een voldaan gevoel.
Een paar jaar later ging de oude houten schuur er met een sterke wind bijna tussenuit, zoveel houtworm zat erin! Toen zijn wij maar verder gegaan met bouwen en is de garage erbij aangezet.
Wat ga jij de komende carnaval doen?
Dat is onderhand een vast patroon. Wij beginnen met een ontbijt in de Schaapskooi bij Aloys Thuus.Oh, vandaar dat jij zijn muziek wel mooi vindt.
Zit toch niet te ouwehoeren. En na het ontbijt beginnen wij aan de kant van de Kilderseweg met het versieren. Verder is het afwachten. Het is op geen stukken na te vertellen wanneer wij bij de bond aangeland zijn. Tja, en zondag als hier optocht is, dan wordt onze Freek één jaar. Dat zal wel heel speciaal worden.
Toch nog even iets over Optimaal FM . Doe jij daar ook nog een beetje aan carnaval?
(Optimaal Fm heet nu Regio8)
Ja, één dag in het jaar in ieder geval. Op de carnavalsdag zit ik daar met een boerenkieltje aan en een pet op. Dan praat ik ook plat tegen alle mensen aan de telefoon. Door de kleding en de versiering in de studio voel ik me dan toch meer in een carnavalsfeer.
Hieronder Een kijkje in de studio van Regio8 met Dj Twan van Zee hieronder (Toon Driessen)
Toon, wij gaan naar huis. Bedankt en tot de volgende keer. Eh, trouwens, er mag van ons best wel meer plat op de radio!
Van mij ook jongens, aju!



Reacties
Een reactie posten