Paverts interview 1999 met Henk van Gool
Henk van Gool
Het is geen weer om de deur uit te gaan, maar toch begeeft het vaste interview-team zich op een gure dinsdagavond in december naar de andere kant van Zeddam. Henk van Gool (door Hans Bisseling steevast Henk van Doelpunt genoemd) van de Padevoortse Allee is dit jaar de pineut. Henk, als niet-geboren (?) Zeddammer, heeft zich toch in de rij van bekende Zeddamers weten te scharen. Wij hebben ons voorgenomen om iets meer van Henk te weten te komen. Wat zit er achter deze levensgenieter? Hij doet menige geboren Zeddammer vaak wat voor, hoe doet hij dat? Wat is zijn geheim? Ofschoon wij, de interviewers, nog nooit bij hem thuis geweest zijn, trekken wij toch even door en worden in de keuken bijna opgevreten door een kefferige hond, eeneen akelig klein zwart-wit mormel met de ideale schophoogte van 25 cm. Henk komt net op tijd aanzetten, is de rust zelve, beduidt ons waar de jas moet hangen en waar de huiskamer is. Tot onze aangename verrassing liggen er op de tafel foto’s en albums uitgestald klaar. Koffie, kopjes, koekjestrommel. Gelukkig gaat de hond aan de gang met een tennisballetje, dat schijnt kapot te moeten, en wij kunnen gemoedelijk met Henk starten.
(Lees hieronder het verslag door de link aan te klikken Henk van Gool , als prins)
https://pavertskranten.blogspot.com/2025/10/1980-prins-henk-van-gool-kleine-prins.html
(Voor de duidelijkheid: Henk praat Nederlands, Brabants en een groot aantal buitenlandse talen maar geen Zedams. Hij verstaat het wel. Eigenwijs als wij zijn geven wij zijn eigen woorden toch mooi in het plat weer).
Henk, toch even wat personalia. Waar lagen jouw wortels en wanneer ben jij er met in Zeddam terechtgekomen?
Ik kom oorspronkelijk uit Breda en wilde als leraar via-via uiteindelijk in Drenthe terechtkomen. Ik zag mezelf daar al wonen in een mooi huisje met grond, een beetje achteraf, schaapjes, jij weet wel. Dat via-via is via Zevenaar Zeddam geworden en in Drenthe zal ik wel nooit meer terechtkomen. Ik kwam als leraar op een LTS in Arnhem terecht en even daarna op de Willibrord MULO in Didam. Zodoende zijn wij in ’71 in Zeddam komen wonen. Wij vielen op de omgeving en op dit huis vanwege de vele grond die er achter lag.
Geweldig. Maar dan heb jij je in Zeddam de eerste jaren mooi rustig gehouden, niet veel van je laten merken!
(Foto's hieronder ai gegenereerd/ingekleurd)
Heb ik ook. De eerste jaren heb ik de kat uit de boom gekeken.
En wanneer ben jij met het Zeddamse gewoel mee gaan doen?
Toen ik lid van de Paverts geworden ben. Ik kwam meteen bij zanggroep “De Hofzangers” (wij probeerden met z’n allen 1-stemmig te zingen) en daardoor is een heleboel op gang gekomen.
In die periode ben ik ook nog prins geweest, Prins Hendrik de Eerste. Trouw elke week met de Hofzangers oefenen en opeens ben je dan prins, dat hadden mijn collega’s niet gedacht. Toch hebben de Hofzangers een boel op gang gebracht bij mij.
Hoe bedoel je?
Ja, nou. Eerst was het de carnaval en later de muziek. Carnaval spreekt mij aan. Ik ben een echte carnavalist. Ik hou van carnaval. Het liefst als individu zoals dat in Limburg en Brabant meer gebeurt.
Ik vind het geweldig als ik met de carnaval in het zuiden kom en ik zie daar zo’n trompetter in z’n eentje op een paaltje zitten en die blaast een uur voor zich heen. Trekt zich van niemand wat aan. Die maakt zijn eigen carnaval.
Waarom doe jij dat hier dan niet?
Ik moest toch eerst een instrument leren. Ben toen prompt bij KNA gegaan met een esbas. Ik heb nu een bes-bas.
Natuurlijk.
Ik ben als een gek aan de gang gegaan, ging op vakantie naar Spanje en nam mijn bas mee. Wij zaten op een landgoed van 13 hectare groot en hielden maar weer die twee marsen oefenen. Ging niemand er last van. Ik moest voor de tijd naar de douane voor een liedje aan de bas anders mocht hij de grens niet over.
Toch knap dat jij er op middelbare leeftijd nog aan begonnen bent. Verder met KNA.
Daar ben ik toen mee gaan blazen en toen ik dat met de bas goed en wel aan het lopen.had ik ook nog een keer voorzitter kunnen worden als opvolger van Piet Bisselink. Mooie vereniging KNA. Vooral de verdienste van Martin Jansen. Geweldige kerel. Als het hier of daar ’s niet zo zuiver klonk zou hij er niemand persoonlijk op aanspreken. Kon dat op een leuke manier toch duidelijk maken.
Jouw toespraak als voorzitter zo’n 10 jaar geleden toen de American Winds Concert Band in de Benedendorpsstraat speelde is legendarisch.
Hou op, hand en voet heb ik gebruikt. Ik maakte precies dezelfde fouten als burgemeester Jeuken.
Wij hadden het eigenste woord opgezocht: gemeente, in het Engels community, in het deftig Engels communicability, of zoiets. Dat woord had nog nooit een Zeddammer gehoord en op zo’n avond twee keer, dat was wel lekker maf. Aan het eind van mijn toespraak heb ik hardop gebeden:
“And I hope that the rain will go foetsie-foetsie.”
Iedereen lag dubbel, ook die Amerikanen. Het bleef gelukkig droog en wij hebben samen een mooie dreun muziek gemaakt. Toespraken moet je een beetje humoristisch houden, ook als je voorzitter bent.
Elf jaar ben ik voorzitter geweest, een mooi aantal, vooral voor een carnavalist.
Henk, wat ben jij toch goed terechtgekomen.
Maar wij zijn er nog niet. Toen de Möllebultblazers opgericht werden zochten ze een jonge getalenteerde bassist. En die konden ze niet vinden. Jawel, ik zit er tot aan de dag van vandaag bij (bulder, bulder). Gezellig stelletje. Als je maar gestroomlijnd bent! Buik aan buik met Pia Zonder zo af en toe een sensuele massage is dat niet vol te houden.Waarom,
Henk, waarom doet een mens zo iets?
Nou, gemakkelijk, leven in de brouwerij moet er zijn. Geniet van het leven. Morgen kan het misschien niet meer. Doe aan het spektakel mee en zit niet heel de tijd op een houtje te bijten.
Daar klinkt een diepe moraal uit. Vandaar zeker dat je van een lekker sigaartje houdt, een biertje en een borreltje.
Jazeker. Kijk, dat rondtrekken met de carnaval, hier en daar muziek maken, ’s morgens niet weten waar je ’s avonds terechtkomt, overal een beetje proeven, prachtig vind ik dat. Hartstikke moe maar voldaan laat je thuiskomen en met een glimlach op de snuit gaan slapen, dat is carnaval.
Wat zien wij hier dan op tafel liggen, dat is geen carnaval!
Dat is één van mijn zeldzame actie-foto’s. Hier ben ik aan het oefenen. Mijn warming-up voor de 500 meter vlinderslag in de blote kont met een brandende sigaar en minimaal 2 centimeter askegel. De sigaar moet droog overkomen. Geen mens heeft mij dat nagedaan.
En hier dan met Pia?
Dat is een jaarlijks terugkerend tafereel, elk jaar met de kermis open ik voor de Harmonie het dansen. Dan dans ik met Pia altijd Ramona, oftewel de “Dans der Mastodonten”. Ja, ik moet toegeven: ik heb wat met Pia. Het is niet toevallig dat wij bij ’t Peeske de laatste twee waren die uit de waterfiets gekukeld zijn. Dat was met het jaarlijkse uitstapje van het bestuur van KNA.
(Foto's hieronder ai gegenereerd/ingekleurd)
Wij verdenken jou ervan dat je een echte Bourgondiër bent.
Dat heb je goed, ik hou van goed eten en drinken. Koken doe ik ook graag, ik heb het mijn kinderen geleerd. Mensen komen graag als ik gekookt heb, ik maak graag uitgebreid een 2-, 3- of 4-gangen gerecht.
Daar zien wij jou helemaal voor aan. Wat is jouw specialiteit?
Ik maak graag lamsbout klaar, Tonnie Agelink heeft zulke lekkere lamsbouten.
Maar ik ga jullie niet verraden wat ik er allemaal doorheen doe.
Zoek jullie dat zelf maar uit!
Wij weten dat je een tuin hebt, net buiten Zeddam.
Bij Ampting. Buitenlust, dat is mijn paradijs. Daar komt verder niemand, dat is van mij en daar ben ik op mezelf, daar ben ik koning. Ik verbouw daar van alles: groentes, fruit. Voor eigen gebruik en om weg te geven. Elke dag ben ik daar een paar uur bezig. Kijk de hond dan, het hele tennisballetje kapotgevreten.
Henk, wij zitten nu gezellig met een piepje Dommelsch maar waarom ben jij in hemelsnaam met een Spa Rood begonnen?
Als ik na de koffie meteen een biertje neem wil ik nog weleens een hevige koppie overhouden, vandaar. Toen ik dat een keer bij mijn broer deed kreeg ik ook al van die rare reacties. Heb ik gezegd dat ik het gemiddelde wel weer op peil zou brengen.
En na een paar biertjes komt de borrel.
Sowieso.
Hier deze foto “’t Lup in de papiere”. Leg uit. Dat was een regelrechte confrontatie met wethouder Hans Stein, een aantal jaren geleden met de carnavalsoptocht in ’s-Heerenberg. Ging over de prijs van het oude papier. De gemeente spaarde veel uit omdat de troep niet met de vuilniswagen meeging en de muziek kreeg veel te weinig. Toen wij op het eind van de optocht bij het gemeentehuis aankwamen hoorden wij HansStein door de luidsprekers aankondigen: “Nou komt KNA uit het mooie Pavertsdorp, die hebben vorige week een schitterende carnavalsoptocht gehad. Hier treden ze verkleed aan. Een mooi groot bord met de tekst “’t Loop in de papieren”, eh, eh, ehum, ik weet even niet wat ik zeggen moet ..”Daar hebben we ’m toch mooi even een poepertje laten ruiken.
Wij weten dat jij ook aan het openluchtspel van Spontaan in ’t Zandgat mee hebt gedaan.
Hou op. Schitterend.
Anekdotes?
Ik was een van de vele figuranten en op een gegeven moment zat ik met Herman Bisselink alleen aan een tafel, midden in het tafereel, zogenaamd een fles jenever leeg te maken. En iedereen dacht dat het water was. Komt na de tijd Tony Viezen naar ons toe en zegt: “Viezerikken. Aan jullie manier van spelen kon ik zien dat jullie er jenever in heb gedaan.Zij was de enige die ons door had.Riek komt binnen na een avondje Amphion. Overziet de zaak in één tel en komt even later met een paar bakjes nootjes en ander pikvoer. Kerels zijn overal hetzelfde. Zoals te verwachten was komt de borrel ook nog op tafel. Papier, foto’s en albums gaan aan de kant en er wordt nog een beetje nagepraat.De hond ligt K.O. op de mat, toe-je bal geweest. Nog net op dezelfde dag gaan de interviewers weer op huis aan.Morgen weer werken. Niet de Bourgondiër. Die zit al in de VUT en laat zich waarschijnlijk nog een lekker borreltje smaken ……


Reacties
Een reactie posten